Elementen op blokniveau met uitzondering van dir, dl, menu, ol, table, ul:

Inline Elementen met uitzondering van a, button, map, script, select, textarea:

Andere Elementen:

Met het class-attribuut kun je elementen groeperen in verschillende groepen (classes = klassen). Dat is handig, want dan kun je bijvoorbeeld met CSS per groep aangeven hoe de elementen eruit moeten zien.

Je kunt meerdere groepen opgeven, door ze te scheiden met een spatie. Bijvoorbeeld: class="groep1 groep2 groep3". In dat voorbeeld zal het element ingedeeld zijn in 3 groepen: groep1, groep2 en groep3. Je moet er dan wel rekening mee houden dat meerdere groepen niet worden ondersteund door Internet Explorer 4 en lager en Netscape 4.

Een class-name (groepsnaam) is hoofdlettergevoelig (alleen Internet Explorer houdt zich daar niet aan, bij Internet Explorer zijn classnamen hoofdletterongevoelig). Dat betekend dat groep1, Groep1 en GROEP1 drie verschillende groepen zijn.

De meeste browsers ondersteunen alleen classnamen waar alleen letters (zowel A t/m Z als a t/m z), cijfers (0 t/m 9) en verbindingsstreepjes (-) in voorkomen.

Door het id-attribuut kun je elementen identificeren. Een id is dus uniek. Dat betekend dat je geen 2 elementen kunt hebben die hetzelfde id hebben, anders is het geen identificatiekenmerk meer. Een id mag ook niet hetzelfde zijn als een name-attribuut bij een <a>-tag, behalve wanneer het name-attribuut en het id-attribuut gebruikt worden voor hetzelfde element, dan moet het name-attribuut en het id-attribuut juist hetzelfde zijn.

Je kunt id's gebruiken in combinatie met CSS Stylesheets. In CSS is een id te gebruiken als selector. Je kunt dan een element met een bepaald id een bepaalde style geven.

In scripts is een id ook te gebruiken als identificatiemiddel. In Javascript bijvoorbeeld, is een element met als id 'Pietje' bijvoorbeeld als volgt op te vragen: document.getElementById('Pietje').

Een id is hoofdlettergevoelig (maar bij Internet Explorer niet, daar is een id hoofdletterongevoelig). Dat wil zeggen dat id1, Id1 en ID1 drie verschillende id's zijn.

Een id moet altijd beginnen met een letter (A t/m Z, of a t/m z). Na de eerste letter mag je in een id letters (A t/m Z, of a t/m z), cijfers (0 t/m 9), verbindingsstreepjes (-), underscores (_), dubbele punten (:) en punten (.) stoppen. Het is echter aan te raden om geen underscores (_), dubbele punten (:) en punten (.) in een id te stoppen, aangezien veel browsers die niet ondersteunen.

Met het style-attribuut kun je inline CSS toevoegen aan een element. Inline CSS van het style-attribuut gaan boven CSS uit een externe stylesheet.

Met het target-attribuut kan aangegeven worden wat het doel (target = doel) is van het element. Bij hyperlinks bijvoorbeeld, kan met het target-attribuut worden aangegeven in welke venster of frame de link moet worden geopend. Hetzelfde geldt voor forms.

Een target-attribuut is altijd van de vorm target="waarde". Daarbij kan waarde een naam zijn. Je kunt een naam aan een frame of iframe koppelen door het name-attribuut van een frame of iframe. Een naam moet altijd beginnen met een letter (A t/m Z of a t/m z). Als de naam begint met een ander karakter, zal de browser het target-attribuut negeren. Als de naam niet bestaat, wordt het geopend in een nieuw venster.

Er zijn een paar voorgedefinieerde framenamen. Die beginnen allemaal met een underscore (_):

• _top: Hij zal in het hele (top = bovenste) venster geopend worden
• _self: Hij zal in het venster / frame geladen worden waarin de link is aangeklikt
• _parent: Hij zal in het venster die direct boven (parent = ouders) het venster / frame waarin de link is aangeklikt worden geladen. Dat wil zeggen dat de link bijvoorbeeld in de hele frameset wordt geladen. Als er geen parent is, zal hij hetzelfde werken als _self.
• _blank: De URI zal worden geladen in een nieuw venster.

Officieel is de naam hoofdletterongevoelig, maar veel browsers zijn nog steeds hoofdlettergevoelig met de namen. Het is dus aan te raden om de naam exact hetzelfde op te geven bij name als bij target.

Met charset kun je aangeven met welke karaktercodering (character set) de URI is aangegeven, zodat de browser de URI naar de juiste karaktercodering kan omzetten.

Met het href-attribuut geef je aan waar de hyperlink naartoe moet gaan als de gebruiker op de link klikt. Je kunt verschillende waardes opgeven voor href, maar ze zijn bijna altijd van de vorm protocol://bestemming. Verder verschilt de vorm per protocol. Voorbeelden van bekende protocollen:

• http (of https):
  HTTP is afkorting van HyperText Transfer Protocol. Bijna alle bestanden en websites gaan via het HTTP-protocol. Je kunt het HTTP-protocol gebruiken voor bijna alle soorten bestanden, zoals gewone html- of php-webpagina's, xml-bestanden, plaatjes (.jpg, .gif of .png), geluidsbestanden (.mp3, .wma, .wav, mid), filmpjes (.avi, .mp4), gecomprimeerde bestanden (.zip, .rar, .7z) en binaire executables (.exe).
  

  Een URL die het HTTP-protocol gebruikt, heeft meestal de volgende opbouw: http://host/path.
  Bij host vul je het adres van de host (server) in, en eventueel ook de poort. host ziet er als volgt hij: adres:poort, maar de poort mag ook weggelaten worden. Standaard is de poort 80. Het adres kan een ip (Internet Protocol)-adres (81.4.97.193) zijn, of een (domein)naam die gekoppeld is aan een ip-adres, bijvoorbeeld www.simondevries.com.
  Voor path vul je welk bestand je zoekt, en in welke map die staat.
  Als er geen speciaal bestand gezocht wordt, kun je path gewoon weglaten. De URL wordt dan: http://host.

  Bevind het bestand zich op de lokale server (dezelfde server als het document waar de link in staat), kan http://host weggelaten worden. De URL wordt dan: path

  Als er markeringen zijn in het doeldocument (aangegeven door <a name="markering">), kun je naar die plek verwijzen door #markering direct achter de URL te plaatsen.

  
  
• mailto: Met mailto kun je een link naar een emailadres maken. Dan krijgt de gebruiker een scherm waarin hij een email kan schrijven naar het aangegeven emailadres.

  Het werkt zo: mailto:emailadres, maar veel emailprogramma's ondersteunen ook extra parameters, waarmee het onderwerp, cc en de inhoud aangegeven kunnen worden:
  mailto:emailadres?subject=onderwerp
  &cc=cc_emailadressen&body=berichtinhoud. Voor onderwerp vul je dan een onderwerp in, voor cc_emailadressen vul je in wat er bij cc moet komen te staan, en bij berichtinhoud vul je in wat er standaard al geschreven moet zijn in het bericht.

  
  
• ftp:
  FTP is de afkorting van File Transfer Protocol. Met het ftp-protocol kun je verbinding maken met een ftp-server.

  Het werkt ongeveer hetzelfde als het http-protocol:
  ftp://host/path.
  Als er ook een gebruikersnaam en een wachtwoord nodig is, kun je dat als volgt meegeven:
  ftp://gebruiker:wachtwoord@host/path
  Die gebruikersnaam en dat wachtwoord is echter voor iedereen zichtbaar!

• telnet
  
• skype:
  Je kunt ook een hyperlink maken met een skype-adres:
  skype:gebruiker. Als de gebruiker dan op de link klikt, zal Skype opgestart worden, en zal de opgegeven gebruiker gebeld worden.

Het name-attribuut is precies hetzelfde als het id-attribuut, alleen is het id-attribuut wat nieuwer, en is het name-attribuut verouderd. Toch ondersteunen nog lang niet alle browsers het id-attribuut, dus daarom is het verstandig om ze beide te gebruiken. Voor een beschrijving van het name-attribuut, zie het id-attribuut.

Met het rev-attribuut kun je aangeven wat voor relatie de bestemming met het huidige document heeft. Je kunt, net zoals bij rel, kiezen uit:

• alternate
• designates
• stylesheet
• start
• next
• prev
• contents
• index
• glossary
• copyright
• chapter
• section
• subsection
• appendix
• help
• bookmark

Met het type-attribuut kun je aangeven wat het MIME (Internet Media)-type is van de media waarnaar verwezen wordt. Voor HTML gebruik je bijvoorbeeld text/html, voor XML text/xml en voor gewone tekstbestanden text/plain.